آمدم بگویم هستم و زنده ام. از آن وبلاگ نویسهایی هم نیستم که هوس کرده باشم وبلاگی بزنم و دو خط بنویسم و خداحافظ! خواهم نوشت اما فعلاً امکانش نیست نه از لحاظ فنی که ۲۴ ساعته روی خط هستم، ملاحظات فکری و روحی دست و پایم را بسته است. روزانه ۱۰ ساعت مطالعه فشرده همراه با استرس رمقی نمیگذارد تا تمرکز کنم و چیزی بنویسم. به هر حال هستم ولی خستم!