بایگانی

بایگانی آگوست

انتظار

نگاشته شده به تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۸۷ در موضوع مذهب | ۳ دیدگاه

چه انتظار عجیبی،
تو بین منتظران هم غریبی،
عجیب تر آنکه چه آسان نبودنت شده عادت،
چه بی خیال نشستیم نه کوششی نه وفایی،
فقط نشسته و گفتیم
خدا کند که بیایی…

‌برچسب‌ها: 

لینوکس-اوبونتو-سوزه

نگاشته شده به تاریخ ۲۰ مرداد ۱۳۸۷ در موضوع لینوکس | ۲۲ دیدگاه

بعد از نه-ده سال استفاده از ویندوز شاید حسی که در استفاده از یک سیستم عامل متن باز برای آدم رخ دهد قابل وصف نباشد. نمی خواهم بگویم احساس آزادی داری اما به جرات میتوان گفت وارد یک دنیای دیگری میشوی که خیلی جالب و پر از کشفیات و اتفاقات جدید است. برای ویندوز کاری که با چند کلیک یک نرم افزار را نصب میکند بدون اینکه پیش نیازی برای نصب آن وجود داشته باشد و یا مجبور باشد دستوراتی را در خط فرمان وارد کند و … کار با لینوکس در ابتدای امر ممکن است ملال آور و خسته کننده باشد اما هر چه بیشتر پیش می روی و بیشتر با محیط و امکانات و ابزاراهای لینوکس آشنا می شوی بیشتر شیفته آن خواهی شد. کافی است کمی صبر و تحمل داشته باشی و کمی حس کنجکاوی و سماجت برای رسیدن به هدف. یک دوست خوب لینوکس کار هم کمک زیادی در روند پیشرفتتان خواهد داشت.

سال گذشته بود که با لینوکس و توزیع ابونتو ۷٫۴ از طریق سی دی که سعید عزیز برایم داد آشنا شدم. بعد از آشنایی با محیط لینوکس آن را نصب کردم و هر از چند گاهی به آن سر می زدم و با امکانات و دستوراتش سر و کله می زدم تا اینکه امسال ابونتو ۸٫۴ را دانلود کردم و با تغییرات قابل توجهی که در این نسخه نسبت به ۷٫۴ بود علاقه بیشتری به لینوکس و اوبنتو در من پیدا شد. کم کم سعی کردم تا جایگزین لینوکسی برای  نرم افزارهای مورد استفاده در ویندوز پیدا کنم. که اکثرشان پیدا شدند اما همان اقلیت هم مانع از حضور مستمر در محیط لینوکس و دل کندن کامل از ویندوز بود. حتی شبیه ساز برنامه های ویندوز (wine) هم نتوانست جبران آن اقلیت را بکند. از طرفی مشکلی که با اوبنتو داشتم ناپایداری آن و وجود برخی باگ های ناخواسته و بدون علت مشخص بود. البته برخی مشکلات هم سخت افزاری بود. به عنوان مثال اوبنتو با کارت صدای شرکت realtek مدل AC97 که بر روی اکثر مدل های مادربرد گیگابایت سوار است مشکل داشت. نصب چندباره درایور ارائه شده هم کارساز نبود. چون گاهی درست عمل می کرد و گاهی نه! پر واضح است که سیستم عامل بدون کارت صدا مانند رادیوی بدون صدا است! و بدرد کاربر نمی خورد. (حال مشکل از سوی سخت افزار باشد یا نرم افزار). اوبنتو البته مشکلات دیگری هم داشت. بروزرسانی های پی در پی و هفته ای آن هم گاه در حد چند صد مگابایت که به نظر میرسد به عدم پایداری و وجود باگ مربوط شود تا بروز بودن و ارتقاء به احسن. البته در کل قضیه ارتقاء چیز خوبی است اما پایداری مهم تر است! (این مبحث تخصصی است و مشخصا علم من بعنوان کاربر مبتدی لینوکس ممکن است مخدوش باشد!) به هر حال این چنین مواردی مرا بعنوان کاربر اوبنتو راضی نساخت و بفکر استفاده از توزیع دیگری از لینوکس انداخت. (در این مدت راهنمایی های پدرام مهربان و دوست داشتنی که همیشه در دسترس بود و همیشه حاضر به پاسخگویی و تلاش برای یافتن راهکار برای من بسیار ارزشمند و حاوی نکات اخلاقی فراوان بود که همین جا از لطف اش ممنونم)

ادامه ی نوشته

‌برچسب‌ها:    

بی برقی و نامه علم به شاه

نگاشته شده به تاریخ ۲ مرداد ۱۳۸۷ در موضوع اجتماعی, سیاسی | ۶ دیدگاه

در کتاب یادداشت های علم جلد ششم که در شماره گذشته هفته نامه شهروند  اشاراتی به آن شده بود چندین نامه از اسد ا… علم خطاب به شاه که به سال های ۵۶-۵۵ بر میگردد به چشم می خورد. فرازهایی از نامه به انتخاب آگاهانه و بجای شهروند بدین صورت است:

- مساله برق مایه الابتلا عموم است. عموم مردم چه در خانه، چه در بیمارستان، چه در آسانسور و چه در ترافیک و حتی نانواخانه ها و در همه حال، گرفتار آنند و غلام واقعه بیم آن دارد که اگر این کار به زمستان بکشد، بالاخره خدای نکرده عواقب ناراحت کننده داشته باشد.

- ممکن است دشمن به خطوط داخلی ما رخنه کرده باشد،‌ یعنی این عدم رضایت بی جهت مردم که دستی دستی تراشده ایم، یعنی نبودن برق… ضرر هنگفت صنایع به علت نبودن برق، خرابی تلفن، نبودن خواربار، بی اعتنایی به درخواست های مردم، مقررات خلق الساعه، گرانی نرخ ها  و غیره و غیره. این را یک گروه دشمن در داخل ما به وجود آورده اند و یا ندانم کاری و بی لیاقتی دولت.

- موضوع تشنگی و گرسنگی را نمی شود مثل سایر کارها ماست مالی کرد، اگر آب نباشد، آن هم در این گرما، آدم می میرد. کار از پایه خراب است. اکنون باز در تهران بی برقی است. می ترسم یک دفعه امور از داخل بگسلد، ولی امیدوارم چنین چیزی پیش نیاید.

وقتی این فرازها را از نامه علم به شاه و وضعیت یکی دو سال مانده به انقلاب را دیدم بسیار شگفت زده شدم از بازگشت تاریخ و از اینکه “کار از پایه خراب است” و اینکه جامعه ایرانی و حکومت های ایرانی همیشه با این مشکلات زیسته اند و انس گرفته اند. از همه جالب تر استدلال علم از آشفتگی و نابسامانی و بی کفایتی اداره امور مملکت است که به “دشمن” نسبت داده می شود. شاید این دشمن همان دشمنی باشد که رئیس جمهور کنونی ایران پس از ۳۰ سال دوباره دست به دامان آن می شود. حال اینکه هم علم و هم رئیس دولت امروز بخوبی می داند “دشمن” طرح شده چیزی نیست جز بی لیاقتی، بی کفایتی و فقدان برنامه و تدبر در اراده امور مملکت! ای کاش رئیس دولت امروز که در اقدامی نمادینه به وزارت نیرو آن هم بصورت سر زده!!! و باز بدون برنامه ریزی!!! می رود و پس از ساعاتی جلسه پشت درهای بسته! در مقابل دوربین قرار می گیرد و با لبخندی ملیح از کمبود برق و نیرو و … سخن میراند و پیام صرفه جویی می دهد! صفحاتی از برگ های تاریخ را می خواند و شاید این ترس را به خود می دید که این عدم رضایت و این ضررهای هنگفت و … تا چه اندازه کاسه صبر مردم را لبریز می کند و در پس این نارضایتی ها چه سرنوشتی را برای انقلاب ۳۰ ساله رقم می زند!

‌برچسب‌ها: