میدانید که ما ایرانیها بسی از صاحب مال شدن های مجانی و رایگان لذت بسیار میبریم و آن را نوعی زرنگی می‌پنداریم و البته بنده به شخصه موافق اینگونه کسب ها هستم مخصوصاً اگر در حوزه علم و پیشرفت علوم و فنون باشد. همین دزدی علمی که می‌گویند خیلی خوب است. و خیلی هم نیاز کشور جهان سومی مانند ایران. مگر ما چه چیزی از ژاپنی ها و چینی ها کم داریم؟ کاش مسئولان کمی هم به فکر نهضت ترجمه باشند. چیزی که امروز آمریکا را وادار به زانو زدن در برابر چینی های چشم بادامی کرده! بگذریم…

خیلی از ما از اینترنت به عنوان یک ابزار دسترسی به آخرین علوم و پیشرفت‌ها در همه زمینه های علمی و فنی و … بهره می‌بریم (البته امیدوارم که چنین باشد!). مراجع و منابع متعددی در اینترنت وجود دارند که این امکان را به ما می‌دهند. از جمله سایت‌های علمی که آخرین مقالات و در برخی موارد کتابها و مجلات منتشر شده را با دریافت هزینه قابل توجهی در اختیار کاربر قرار می‌دهند. مثل سایت معتبر Scince Direct که برای هر مقاله چند صفحه ای ۳۰ دلار ناقابل استرداد می‌کند!. در این میان برخی سایتها بصورت مجانی کتاب و مجلات معروف را برای دانلود ارائه می‌دهند. و در این میان تر! یک سایت فارسی در این زمینه وجود دارد که به جرات می‌توانم بگوییم همتا ندارد! سایت Freemag.ir کتاب های گوناگون و هندبوک ها و مجله های روز دنیا را بطور مجانی برای دانلود در اختیار شما قرار می‌دهد. از مجله های علوم کامپیوتری بگیرید تا مجلات بانوان! در این سایت همچنین می‌توانید به کتب زبان اصلی فنی و مهندسی در رشته های مختلف دست پیدا کنید. یکی از این موضوعات رباتیک و مکاترونیک است که انصافاً این سایت منبعی قدرتمند در این زمینه است. حتی اگر فرصت دانلود کتابهای چند ده مگابایتی را ندارید می‌توانید درخواست سی دی دهید و مثلا ۵۰ کتاب ارزشمند و کمیاب روباتیک و مکاترونیک را به قیمتی ناچیز دریافت کنید.

خب، قبول کنید شما در جهان سوم زندگی می‌کنید و ناچارید فعلاً تا سالها به سرقت علمی بپردازید. این راه باز و این شما…!

یک پیشنهاد دارم که به نظرم خوب و مفید باشد. درست است که گوگل دسترسی به لینکهای گزینشی دوستان را در گوگل ریدر فراهم کرده اما بهتر نیست ما خوراک بیشتر و بیشتری داشته باشیم؟ جدا از پیشنهادهای خوراکی که در گوگل ریدر به اشتراک گذاشته می شود و یا سایت‌هایی مثل خوشمزه و دیگ و … فکر کردم بهترین کار اشتراک لیست خوراک ها بین همدیگر باشد. یعنی هر کسی با هر سیستم خوراک پزی که دارد کار میکند یک خروجی OPML یا XML از لیست خوراکهایش بگیرد و در وبلاگش ارائه دهد. در این حالت یک لیست جامع با تنوع سلایق زیاد در اختیار داریم که حتی می‌توانیم هر خوراکی را دوست نداشتیم پاک کنیم! شاید بعضی دوستان به گسترش سلایق شان تمایلی نداشته باشند اما باور کنید مزایای این کار که مهمترینش گسترش و رواج فیدخوانی (به عنوان تنهاترین راه قطعی مبارزه با فیل.ترینگ) است خیلی بیشتر از لو رفتن علایق شخصی شماست! در ضمن می‌توانید قبل از خروجی گرفتن از لیستتان آدرسهایی را که دوست ندارید Unmark کنید.

برای خروجی گرفتن OPML از حساب گوگل ریدر خود این مسیر را طی کنید:

Setting>Import/Export>Export your subscriptions as an OPML file

در اسنرفر آزادی عمل بیشتری خواهید داشت. می‌توانید تنها از یک گروه خاص خروجی بگیرید یا مواردی را که دوست ندارید انتخاب نکنید. (در گوگل ریدر این امکان وجود ندارد!) اگر از برنامه اسنرفر استفاده می‌کنید از این مسیر عمل کنید:

File>Export to>OPML

برای وارد کردن OPML های جدید به لیست خودتان هم می‌توانید از بخش Import‌ استفاده کنید. امیدوارم این پیشنهاد مفید باشد و به نتیجه خوبی هم برسد. برای شروع این فایل خروجی خوراک های من است. شما هم دست به کار شوید.

اگر کاربر خوراک پز اسنرفر (Snarfer) هستید علاوه بر مخلفات قبلی این برنامه می‌توانید خوراک پز خود را فارسی کنید. برای افزودن زبان فارسی به اسنرفر این فایل را دریافت و اجرا کنید. سپس از مسیر  View>Language زبان فارسی را انتخاب کنید. به همین سادگی. از این پس با محیط فارسی و راست به چپ بودن لینک‌ها و گزینه ها و متن خوراک ها وبگردی لذت بخش تری خواهید داشت!

یکی از دوستان دیروز از من خواست برای پرسشی که در مورد مسائل جن.سی داشت از سایتهای مراجع پاسخی بیابم. امشب آمدم تا اینچنین کنم اما چون ما در ایران زندگی میکنیم و قرار است طبق سند چشم انداز تا سال ۱۴۰۴ مقام اول منطقه را در فناوری اطلاعات کسب کنیم! پیرو جستجو برای عبارت “روابط جن.سی” با پیغام آشنای مشترک گرامی… مواجه شدم. نمیدانم باید گریه کنم. بخندم. قهقه بزنم! البته این موارد کم نبوده. اما وقتی در سایت رهبری با چنین پیغامی مواجه شوی باید به یک چیزهایی شک کنی! فکر نمیکنم و مطمئنم با این پس رفتهایی که در زمینه فناوری اطاعات داریم همین رتبه فعلی مان را هم بتوانیم حفظ کنیم!

چندتا خوراک جدید به خوراک دونم اضافه کردم. حدوداً پنجاه تا!

همین!!

پس نوشت: الان دو روز از نوشتن این پست میگذره. پیگیرین فید وبلاگم از ۱۷ نفر به ۳۷ نفر رسیدن! یعنی تبلیغات غیرمستقیم اینقدر موثره؟!

با اینکه امکانات جدیدی به فید خوان آنلاین گوگل ریدر از جمله به اشتراک گذاری فید های دوستان اضافه شده است، اما من هنوز از “Snarfer” استفاده میکنم. اسنرفر برنامه شناخته شده ای برای فید های آفلاین است. کافی است آدرس فیدها را اضافه و دسته بندی کنید. حالا هربار که سیستم بالا می‌آید اسنرفر بطور خودکار فیدهای جدید را می‌خواند و برای مطالعه در حالت آفلاین ذخیره میکند. امکانات این برنامه ۴۰۰ کیلوبایتی! را دوستان معرفی کرده اند. اما من شخصا به دو مورد و در واقع دو کمبود اساسی در برنامه اسنرفر برخورده بودم. اولی ذخیره لینک های احتمالی که تمایل به ثبت آن در خوشمزه داشتم و دومی به اشتراک گذاری در گوگل ریدر. خوشبختانه با ارائه نسخه جدید برنامه (۰٫۹) و دو پلاگین الحاقی این کاستی ها برایم برطرف شده و حالا به سادگی دو کلیک لینک دلخواهم را در حساب خودم در گوگل ریدر و یا در خوشمزه ثبت میکنم.

اگر هنوز برنامه را دریافت و نصب نکردید از اینجا دریافت کنید. دو پلاگین “Share with Google Reader” و “del.icio.us” را هم نصب کنید. همچنین براحتی میتوانید فیدهای موجود در گوگل ریدرتان را با نصب پلاگین “Google Reader Synchronization” به همراه دسته بندی های مربوطه وارد اسنرفر کنید.

برای اینکه بتوانید از پلاگین های بالا استفاده کنید باید اطلاعات حساب کاربریتان را به طریق زیر وارد کنید:

view > option > plugins > tools > properties

اگر فقط یکی از محسنات داشتن آزادی آسودگی خیال و آرامش اعصاب باشد، می‌توان گفت هزینه‌اش هرچقدر هم باشد باید پرداخت و به آن رسید! فرض کنید امکانی وجود دارد که محدودیت‌ها را در اینترنت به کلی از بین می‌برد و آن هم بدون درد و خونریزی! محدودیت‌ها چیستند؟ وقتی شما می‌خواهید وارد یک سایت شبکه اجتماعی نظیر فیس بوک، اورکات، قزق و … در ایران بشوید، یا می‌خواهید از سایت paypal خرید کنید یا حتی نرم‌ افزارهای مجانی گوگل و … که فقط به گناه ایرانی بودنتان! به آن دسترسی ندارید دانلود کنید، با پیغام شوم “مشترک گرامی! …” مواجه می‌شوید و تا آن ته تهتان! می‌سوزد! کاری نمی‌توانید بکنید جز حرص خوردن و غر زدن. خب اینها محدودیت نیستند؟! دنیای حقیقی آنقدر ظریفیت ندارد که بتوان همه محدودیت‌ها را پشت سر گذاشت اما در این دنیایی مجازی هیچ محدودیتی وجود ندارد. البته برای صاحبان قدرت! قدرت در این دنیا مثل حقیقی‌اش با پول و خرد خریداری می شود. پول و خرد امکانات می‌آورد و آن قدرت!‌ که چی؟ در دو نوشته قبلی به عدم دسترسی به سایت‌هایی نظیر فیس بوک و اورکات و خوشمزه و … اشاره کردم و البته هیلترشکن‌های نه چندان مناسب هم معرفی شد. اما الان می‌خواهم امکانی معرفی کنم که با آن نه تنها مشکلات کار با هیلترشکن‌های مزخرف و گازوئیلی را پیدا نکنید، که مزایای بیشتری هم نصیبتان شود!

VPN مخفف Virtual Private Network به معنی شبکه اختصاصی مجازی است. به طور ساده با داشتن این سرویس یک IP ( دو نوع IP وجود دارد یکی عمومی که مثلاً هزار نفر از لحاظ پهنای باند، برای هر فرد مثلا ۲۵۶ کیلوبایت در ثانیه، ظرفیت دارد. که عملاً بسته به کیفیت سرویس دهنده مشکلی از لحاظ کسری پهنای باند و سرعت وجود نخواهد داشت. و اختصاصی که IP برای کاربر بصورت استاتیک تعلق می‌گیرد. یک مزیت آن: در سایت‌هایی که محدودیت دانلود در یک زمان برای IP مشخص دارند مشکلی وجود ندارد.) می‌توانید از مزایای زیادی چون:

۱٫ تماس رایگان با کشور آمریکا و کانادا از طریق سرویس شرکت Skype
2. تبادل مالی و سازگار با تمام سایتهای تجارت الکترونیک مانند Paypal
3. سازگار با تمامی سایتهای ارتباط جمعی مانند Orkut ,Facebook
4. بروز رسانی ویندوز ، آنتی ویروس مانند MacAfee

بهره‌ مند شوید. در حقیقت چون IP شما از ایرانی به مثلا هلندی تغییر می‌یابد دیگر هیچ محدودیتی وجود نخواهد داشت. سرویس VPN کم کم دارد رونق می‌گیرد چون گزینه بسیار مناسبی برای کاربران ایرانی می‌باشد. تنها عیبش پول خرج کردن است که گفتم برای آزادی باید هزینه داد! از دیروز این سرویس برای من فعال شده و تازه طعم زیبای آزادی را می‌چشم که چه شیرین است. من برای ۶ ماه ده هزار تومان هزینه اشتراک پرداختم که به نظرم برای کاربران دائمی (و بخصوص ADSL) مطلوب و معقول باشد. شرکت پیشنهادی من persian-vpn است که محل سرور آن در کشور هلند (Neverland) قرار گرفته. قیمت، پشتیبانی و سرعت‌ش هم خیلی خوب است. این تصویر هم از گوگلی که برای من هلندی شده!به هر حال امکانات فراهم است و شما باید نسبت به احتیاجات خود اقدام کنید!

پیرو نوشته گذشته که هل من ناصری گفته بودم برای امکان دسترسی به سایت‌هایی نظیر facebook.com جستجوهای زیادی کردم. هیتلرشکن‌های زیادی را آزمایش کردم. حتی برای ساختن افزونه‌ای برای فایرفاکس نیز تلاش‌هایی کردم اما راه به جایی نبرد! دراین جستجو‌ها به دو هیلترشکن که با سایت‌هایی مثل فیس بوک و اورکات (سایت‌هایی که نیاز به ورود کاربر دارند) مشکلی ندارد و دسترسی را ممکن می‌سازند رسیدم.

اولی برنامه‌ای است به نام G.p.a.s.s (بدون نقطه) که مثل همه برنامه های مشابه با یک ip از طریق port به کشوری دیگر وصل می‌شود و می‌توانید از آن طریق وارد سایت‌هایی شوید که دسترسی مشترک به آن ممکن نیست! برنامه رو تست کردم و با سایت‌ فیس بوک و اورکات هیچ مشکلی ندارد. ایرادی که این سایت‌ها دارند استفاده از یک Ip عمومی است که در صورت روی خط بودن کاربر بیشتر از ظرفیت پهنای باند اختصاص یافته (که اکثراً چنین است!) سرعت افت نسبتاً محسوسی می‌یابد و عموماً باعث اذیت کاربر می‌گردد. به هر حال برنامه برای استفاده‌های ضروری می‌تواند مفید باشد. طبق معمول سایت خود برنامه هیتلر است. من برنامه را از روی سایت ۴shared پیدا کردم و روی سرور persiangig آپلود کردم تا از بابت محدودیت زمانی مشکلی نباشد. برنامه را می‌توانید از اینجا دریافت کنید. (۱٫۶۳ مگابایت)

دوم سایتی است که مریم خانم در بخش نظرات نوشته قبلی معرفی کرده است. طرز کارش هم مثل همه سایت‌هایی است که Url میگیرند و بعد از کد شدن می‌توان از هیتلر رد شد. آدرسش هم اینجا می‌توانید ببینید.

اما راه سوم و بهترین راه که اکنون از آن استفاده می‌کنم در نوشته بعدی معرفی میکنم!

مزیدی عزیز چند روزی است مطالبی با عنوان “تف” در محاسن فیس بوک می‌نگارد و بقولی ملت را ترغیب به استفاده از آن میکند. در اینکه فیس بوک وب ۲ از اورکات و امثالهم سرتر است شکی نیست. اما چیزی که مرا اذیت میکند عدم دسترسی و مسدود بودن آن در بیشتر ISP های ایرانِ آزاد! است. این عدم دسترسی مشخصاً میل به استفاده از فیس بوک را بشدت کاهش خواهد داد. در واقع فیس بوک الان در مسیر حذف کامل حرکت میکند. همان عاقبتی که برای اورکات و قزق و … پیش آمد.

فیس بوک بسیار زیبا و جذاب است مخصوصاً با آن app هایی که هر نیازی را برآورده می‌کند. اما وقتی دسترسی به آن نباشد به چه دردی می‌خورد؟!چکار باید کرد؟ الان سایت‌های فیلکر و خوشمزه نیز مسدود هستند. اما برای فیلکر افزونه‌ی فایرفاکس Access flickr درست شده و خوشمزه هم از طریق IP قابل دسترسی است. اما فیس بوک چه؟ متاسفانه سایتهایی نظیر فیس بوک یا اورکات با هیلترشکن‌های معمول باز نمی‌شوند. که چی؟ مگر ما مدعی نیسیتم برنامه نویس‌های آنچنانی داریم. هکرهای درجه یک داریم؟ خب چرا هیچ کس دست به کار نمی‌شود چیزی برای دور زدن این سایت‌ها دست و پا کند؟ من فکر نمی‌کنم غیرممکن باشد! فقط خواستن مهم است. اگر می‌خواهیم از غافله دنیا ( از این که هستیم ) عقب تر نمانیم، باید مبارزه کنیم. مبارزه هم هزینه دارد. هزینه‌اش هم کمی حوصله و صرف وقت است. حتی می‌شود با تیم فیس بوک صحبت کرد تا ملزومات این رهایی را فراهم کنند! یعنی می‌شود روزی برسد که معضل دسترسی به وب‌سایتهایی نظیر فیس بوک و اورکات حل شود؟

پ.ن: نمی‌دانم چرا لحن نوشته شبیه نوشته‌های دکتر مزیدی شد!

پ.ن۲: این مطلب جالب دکتر مجیدی که در معرفی سایت هجو فیس بوک نوشته بخوانید.

فکر کنم برای مطرح کردن این بحث الان بهترین موقع باشد. قابل توجه جناب دکتر مزیدی عزیز که به نوعی پدر وبلاگستان فارسی وردپرس دات کام محسوب می‌شوند و حتماً دلسوز آن. دو تصویر زیر را ببینید:

تصویر اولی که مشخص است از داشبورد وردپرس دات کام گرفته شده و وبلاگهایی که رشد داشته اند لیست شده است. شماره ۴ این لیست را ببینید. حالا تصویر دوم. تگها و دسته بندی های است که نویسنده این وبلاگ برای پست هایش بکار برده.

من دقیقاً از تعداد وبلاگهایی که پیرامون این موضوعات در وردپرس دات کام نوشته می‌شوند، اطلاع ندارم. اما مطمئناً با رشد وردپرس و تبلیغاتی که جناب دکتر برای کوچیدن به این سرویس می‌کنند و ناکارآمدی سرویس‌های وطنی از سویی و مسدود کردن وبلاگهایی با این مضامین در آنها از سوی دیگر، شیوع اینگونه وبلاگ‌ها در بین وبلاگ‌های وردپرس و مخصوصاً جامعه‌ی فارسی زبان آن fa.wordpress.com می‌تواند زمینه‌های مسدود شدن این سرویس را فراهم کند. من اکنون به fa.wordpress.com دسترسی ندارم و قیلطر است. دلیلش شاید کلماتی است که بعد از fa.wordpress.com/tag قرار میگیرند! شما فرض کنید کلمات تصویر بالا بعد از این آدرس در گوگل جستجو شوند. مشخص است که آدرس مذکور مسدود خواهد شد.

حالا دغدغه من این است که با این قبیل وبلاگ‌ها که کاری جز آلوده ساختن اطراف خود ندارند چگونه می‌توان (در وردپرس دات کام) مبارزه کرد!؟ مشخص است که این مبارزه برای در دسترس بودن وردپرس است. البته تا امروز خبری نشده اما اگر این ویروس‌ها فراگیر شوند، می‌توانند خطر بزرگی برای وردپرس محسوب شوند. آیا راهکاری برای حذف یا مبارزه این ویروس‌ها به نظرتان می‌رسد؟ یا معتقدید نیازی به اینکار نیست و خطری متوجه وردپرس نیست؟!