امروز ۱۶ شهریور و به عبارتی روز وبلاگستان فارسی است. انصاف نبود که به مناسبت این روز وبلاگ خاک خورده‌ام را تکانی نداده و اعلام حیات وبلاگی نکنم. در مورد وبلاگ و وبلاگستان زیاد گفتیم و شنیدیم. در طول ده سالی که وبلاگ را شناختم و گاهی نوشتم و شاید خواندند، بودند و هستند نویسندگانی که وبلاگستان فارسی مدیون آنهاست. آن اوایل وبلاگ نویسی با «سردبیر خودم» شناخته می‌شد. دلیلش هم این بود که «حسین» در آن سوی مرز‌ها، منتقل کننده فرهنگ وبلاگ نویسی که آنجا از آب و گل درآمده بود، به ایران و جمع فارسی زبانان بود.

ادامه ی نوشته

حدود یک سالی هست وبلاگ کوله پشتی روی وردپرس را به حال خود رها کرده بودم. اما از آنجا که قصه‌ی وبلاگ نویسی‌ام سر دراز دارد و از سال ۸۲ پستی و بلندی های بسیار به خود دیده، دوباره عزم نوشتن کردم و این بار روی هاست شخصی و با دامین اختصاصی. امیدوارم بتوانم حضوری مستمر داشته باشم. خوشبختانه قرار نیست وبلاگ را به موضوعات خاصی مقید کنم. کوله پشتی هست و کوله باری از حرف! یک بخش روزنوشت آن کنار سمت چپ قرار است تقریباً هر روز آپدیت شود. آرشیو وبلاگم را روی وردپرس همینجا آپلود کردم. فید هم همان آدرس قبلی است. استایل قالب پیش فرض را هم کمی تغییر دادم تا تکراری و خسته کننده نباشد! همه چیز مهیا است برای یک شروع خوب و ان شاء الله مستمر :-)

راستی امروز ۸٫۸٫۸۸ هست و ولادت هشتمین امام! این عید عزیز و استثنایی هم بر شما مبارک.