بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘اخترشناسی’

ماه خون: ماه گرفتگی ۱۹ آذر ۹۰

نگاشته شده به تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۹۰ در موضوع نجوم | ۱ دیدگاه
eclise

عصر و شب گذشته زمین بین خورشید و ماه قرار گرفت. آخرین خسوف سال و به عبارتی، آخرین ماه گرفتگی کلی تا ۴ سال آینده ( تا ۶ مهر ۱۳۹۴). ماه‌گرفتگی وقتی رخ می‌دهد که ماه از سایه زمین عبور کند. این سایه از دو قسمت تشکیل شده، قسمت درونی که تاریک‌تر است را سایه و قسمت بیرونی که کمی روشن‌تر است را نیم‌سایه می‌نامیم. اگر ماه به طور کامل از سایه عبور کند ماه‌گرفتگی کلی است ولی اگر قسمتی از ماه از سایه زمین عبور کند ماه‌کرفتگی را جزئی گوییم. خسوف کلی عمدتاً از هر دو سال یک بار اتفاق می افتد که بدلیل یک سوم کوچکتر بودن ماه از زمین است. ادامه ی نوشته

‌برچسب‌ها:      

جلوه‌هایی از اخترشناسی نامرئی

نگاشته شده به تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۹۰ در موضوع نجوم | دیدگاه ها مسدود است
thumb

در سال‌های اخیر، با رشد اختر‌شناسی در طول موج‌های غیرمرئی، دانشمندان بسیاری به کمک مقایسه‌ی داده‌ها و تصاویر جرم‌های آسمانی در بخش‌های متفاوت طیف، به کشف‌های بزرگی دست زده‌اند. تلسکوپ‌هایی که در زمین و فضا در بیشتر طیف الکترومغناطیس به کیهان می‌نگرند، امکان این پژوهش‌های جدید را فراهم آورده‌اند.

سحابی خرچنگ بازمانده‌ی انفجار ستاره یا ابرنواختری است که حدود هزار سال پیش، در صورت فلکی ثور دیده شد. گاز ستاره‌ی نابود شده با سرعت بسیاری در حال پخش شدن در فضاست. ادامه ی نوشته

اخترشناسی پرتو گاما

نگاشته شده به تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۹۰ در موضوع نجوم | ۱ دیدگاه
gamma ray

پرتوهای گاما (Gamma rays) مهیب‌ترین و فاجعه بار‌ترین رویداد‌ها و اجرام، مانند تپ اختر‌ها، اختروش (Quasar)‌ها و سیاه چاله‌ها را در گوشه و کنار عالم نمایان می‌کند. این تابش کوتاه‌ترین طول موج و بیشترین انرژی را در میان انواع تابش‌ها دارد. هیچ ابرگاز یا ستاره‌ای آنقدر داغ نیست که در این طول موج‌ها تابش کند، با آنکه واکنش‌های هم جوشی هسته‌ای در مرکز تمام ستاره‌ها فقط پرتو گاما تولید می‌کنند، سطح ستاره برای تولید چنین پرتوی به اندازه کافی داغ نیست. در عوض، اتم‌های رادیواکتیو در فضا پرتوهای گاما تولید می‌کنند. به علاوه، بر اثر برخورد شدید ذراتی که با سرعت حدود سرعت نور به یکدیگر می‌خورند یا ادامه ی نوشته

اخترشناسی پرتو ایکس

نگاشته شده به تاریخ ۲۶ فروردین ۱۳۹۰ در موضوع نجوم | دیدگاه ها مسدود است
x ray

آسمان در طول موج‌های پرتو ایکس (X-Ray) کاملاً نا‌آشنا به نظر می‌رسد. در این طول موج، آسمان پر از توده‌های عظیم و درخشان گاز و ستاره‌های پرتو ایکس عجیب و متغیر است. پرتو ایکس نوعی از تابش با انرِژی زیاد و طول موج کوتاه است که اغلب اجسامی داغ‌تر از یک میلیون درجه از خود ارسال می‌کنند و نقاط داغ عالم را نشان می‌دهند. جو خورشید و جو ستاره‌های مشابه آن نیز چنان داغ است که پرتو ایکس با فروغ بسیار کمی می‌درخشد. بقایای ابرنواختر‌ها و گازهای اطراف تپ‌اختر‌ها و سیاه چاله‌ها، جایی که دما ممکن است به ۱۰۰ میلیون درجه‌ی سانتی گراد برسد، منایع بسیار قوی‌تر پرتو ایکس هستند.  ادامه ی نوشته

اخترشناسی فرابنفش

نگاشته شده به تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۸۹ در موضوع نجوم | دیدگاه ها مسدود است
ultraviolet

اختر‌شناسان برای ردیابی داغ‌ترین ستاره‌ها (بار‌ها داغ‌تر از خورشید)، باید از تابش فرابنفش (Ultraviolet) استفاده کنند. ستاره‌ای که از دمای ۱۰ هزار درجهٔ سانتی گراد داغ‌تر است، در طول موج‌های فرابنفش درخشان‌تر می‌درخشد. هم چنین تابش فرابنفش آشکار می‌کند که درون ابرهای گازی داغ و نامرئی بین ستاره‌ها چه خبر است. البته ملکول ازن در جو زمین، رصد در این نور را مشکل می‌کند. در زندگی روزمره لایهٔ ازن ما را در برابر تابش فرابنفش خورشید حفاظت می‌کند و ما نگران حفرهٔ لایهٔ ازن هستیم. ادامه ی نوشته

اخترشناسی رادیویی

نگاشته شده به تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۸۹ در موضوع نجوم | ۱ دیدگاه
radioastronomy

اختر‌شناسان با دریافت امواج رادیویی از فضا، بسیاری از پر انرژی‌ترین اجسام و انفجاری‌ترین وقایع را در عالم کشف کرده‌اند. این کشف‌ها عبارت‌اند از بقایای انفجارهای ابرنواختری، گرداب‌های ماده در اطراف سیاه چاله‌های ابرپرجرم، و حتی تابش بازمانده‌ای از انفجار بزرگ که عالم از آن متولد شد. آنان می‌توانند با تلسکوپ‌های رادیویی ، ملکول‌ها، یعنی مواد اولیه ی ساخت سیارات جدید و حتی حیات در فضا را دنبال کنند. طبق قوانین بین المللی، هیچ کس حق ندارد در طول موج‌هایی که برای بررسی عالم استفاده می‌شود، برنامهٔ رادیویی ارسال کند. ادامه ی نوشته

تلسکوپ چگونه کار می‌کند؟

نگاشته شده به تاریخ ۸ بهمن ۱۳۸۹ در موضوع نجوم | دیدگاه ها مسدود است
telescope work

جمع آوری نور از آسمان کماکان منبع اصلی دریافت اصلاعات از کیهان برای اختر‌شناسان است. بیشتر اجرام آسمانی، به استثنای ماه و خورشید، دور و نسبتاً کم فروغ‌اند. تلسکوب تا حد ممکن نور جمع آوری می‌کند؛ هر چه نور بیش تری جمع آوری کند، اطلاعات بیش تری فراهم می‌شود. به همین سبب، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تلسکوپ، قطر دهانهٔ آن است. دو نوع تلسکوپ وجود دارد: بازتابی‌ها با استفاده از آینه و شکستی‌ها با استفاده از عدسی نور را جمع می‌کند. بیشتر تلسکوپ‌های حرفه‌ای امروزی بازتابی‌هایی با آینه‌های چند متری‌اند که بر فراز قلهٔ کوه‌ها، ادامه ی نوشته

اخترشناسی فروسرخ

نگاشته شده به تاریخ ۱ بهمن ۱۳۸۹ در موضوع نجوم | دیدگاه ها مسدود است
infrared astronomy

اگر چشمان ما به تابش فروسرخ یا حرارتی حساس بود، آسمان شب کاملاً متفاوت به نظر می رسید. چنین آسمانی پر از ابرهای کیهانی تابنده و کهکشان های دوردست پراکنده و نورانی از ستاره های تازه متولد شده بود. در آن صورت می توانستیم ستاره های جوان و مرکز کهکشان خودمان را که در حالت عادی پشت انبوهی از دانه های غبار پراکنده در فضا پنهان است، تشخیص دهیم. زیرا نور فروسرخ مستقیم از میان غبار میان ستاره ای عبور می کند. هر چیزی در عالم خنک تر از ستاره های عادی (دمای حدود ۳هزار درجه ی سانتی گراد) تابش فروسرخ می فرستند. ادامه ی نوشته

طیف سنجی در اخترشناسی

نگاشته شده به تاریخ ۲۶ دی ۱۳۸۹ در موضوع نجوم | دیدگاه ها مسدود است
spectrpscopy

چشم انسان به حد کافی برای آشکارسازی نورهای کم فروغ مناسب نیست و سنجش‌های دقیق سماوی نیز با آن امکان پذیر نیست. به همین سبب اختر‌شناسان حرفه‌ای به ندرت از درون تلسکوپ نگاه می‌کنند. در عوض، تلسکوپ‌ها نور اجسامی چون ستاره‌ها، سحابی‌ها یا کهکشان‌ها را به کمک دوربین‌های الکترونیک حساسی ثبت می‌کنند. اگر جسم کم نور باشد، این دوربین‌ها از آن عکس‌هایی با نوردهی‌های چند دقیقه تا چند ساعتی می‌گیرند و در این مدت، نور کافی از آن جسم بر آشکارساز جمع می‌شود. ادامه ی نوشته